Wortels en vleugels

Hier voor u ligt mijn verhaal van wortels en vleugels. ook wel het verhaal van het Matje genaamd. Een eigen ontwikkelde methodiek om bij mijn studenten het beste uit zichzelf te laten halen.  Dit kader is in de 26 jaar dat ik als stemtherapeut werkzaam ben ontwikkeld met als doel de studenten op het vlak van zelfexpressie en in het bijzonder stemexpressie behulpzaam te zijn. Daarnaast biedt dit kader mij ook de mogelijkheid psychische blokkades op te ruimen of te transformeren. De methodiek Wortels en vleugels is een neerslag van mijn gedachtegoed aan persoonlijke ervaringen en ideeen  en de waarnemingen van de psychische en artistieke groeiprocessen van mijn studenten.
 
 
De aanleiding en de grote bron van deze methodiek ligt al in 1989 bij het overlijden van mijn dochter Liselotte. Haar overlijden betekende de start van mijn commitment met de stem. Daarvoor werkte ik als eerste lijnspycholoog. Na al die jaren van les geven en onderzoek naar de essentie van de stem ontstond 8 jaren geleden de behoefte om mijn ervaringen en ideeen te structureren. Een behoefte aan benoemen en beschrijven wat ik nu aan doen was. Een behoefte aan  verduidelijking van mijn uitgangspunten als stemtherapeut.
 
Dit proces lijkt op het proces dat je ziet bij het ontwikkelen van een foto in een bad met chemicalien.
Heel langszaam worden de contouren steeds meer zichtbaar.
Het is een mooie metafoor om  de groei van  psychische bewustwording aan te geven.
 
 
Mijn methodiek is ontworpen om “”als ik ‘’ weer authentiek tot leven te komen. Niet alleen mijn studenten te helpen tot leven te komen en de schoonheid van het leven te proeven, maar ook mijzelf aan te moedigen tot leven te komen en de rotzooi op te ruimen.  Hoewel je al vanaf je geboorte in het  leven bent geworpen  kun je klaarblijkelijk ook nog eens echt tot leven komen, als je in staat bent te achterhalen wat jou zin geeft.
 
 
Zin in dubbele betekenis. Wat geeft je leven betekenis en wat geeft je leven lust tot actie. Mijn methodiek is geschreven voor al diegene die s ochtends op maandagochtend (symbool van moeten en saaiheid) hoopvol de alledaagse dag willen beginnen. Instrumenten in handen willen  krijgen om voornemens om te zetten in  ervaringen van licht, verlangen, geloof  hoop en liefde.
 
 
De methodiek van Wortels en vleugels is geschreven voor mensen die geen behoefte hebben opnieuw het licht uit te vinden, omdat zij toevallig een lampje nodig hebben. Het is er voor mensen die eraan toe zijn de eerste stap te zetten  ook al weten zij nog niet waar ze uit zullen komen.  
Wie tot leven wil komen moet een startpunt in zichzelf vinden.
 
Groei begint in je wortels. Bij je drijfveren en wat je hebt meegekregen niet alleen van je ouders, maar ook van het universum in de biologische bouw aan DNA. Groei begint dus bij het inzicht in wat er al is. Als mens ben je een scheppend schepsel.
 
 
Groeien begint in rust en stilte.
Mijn methodiek van Wortels en Vleugels biedt geen oplossingen, maar een startpunt om zin (lust vooral) te krijgen in zingeving.
Geleefd worden lijkt eenvoudiger dan zelf leven.
Kortgezegd is mijn uitgangspunt dat er in het kader van het Matje  drietal typen mensen zijn :
a/Zij die altijd onderweg zijn en nergens fundamenteel bij stil blijven staan.
b/Zij die van mening zijn dat je het Spel nooit kan verliezen als je het spel niet speelt.
c/Zij die vol vertrouwen zichzelf en hun contact met het leven met aandacht volgen.
 
Even alles in het zwart / wit gesteld:
in de a/ groep zitten mensen die continue reageren op de impulsen uit de omgeving. In plaats dat ze kunnen toekomen aan een eigen actieve respons van binnen uit. Zij lopen voortdurend voor het Matje uit. Zonder rust.
 
Er is voortdurend veel opwinding. Hard werken is goed,   stilzitten confronterend.  Rust leidt tot paniek. Immers weggestopte emoties dringen zich dan ineens op.  Veel dadendrang om die confrontatie te vermijden. Het leven is een voortdurende zoektocht naar vervulling die zij niet kunnen vinden , omdat ze gedreven worden door emoties die zij niet begrijpen. Altijd onderweg.
 
De b/ groep zijn mensen die het opgegeven hebben.  Zij hebben zich achter het Matje opgesteld. Zij proberen te ontsnappen en willen eigenlijk niets meer. Behalve met rust gelaten worden.  Zij trekken zich terug in hun bolwerk of cocon en schakelen hun diepste verlangens uit. Liever trekken zij zich terug in  verdriet, slachtofferschap en zelfverloochening.  Het is de achterdocht en afsluiting , die regeert.
 
De c/ groep zijn de mensen die nog een diep verlangen hebben om hun hart te openen en hun neiging tot afschermen onderkennen. Zij hebben nog dromen, die zij willen neerzetten in directe ervaringen.
 
Het matje verbeeldt de houding die je aanneemt ten opzichte van het leven. De essentie van het Matje is dat er een eigen ruimte is voor jou, waar  je in alle stilte en ontspanning kan reflecteren.  Waar  je kan beoordelen of je ervaringen voor jou van waarde zijn en een bijdrage leveren aan je innerlijke bestemming, waartoe je op aarde bent. Dat is groots gezegd. Maar ook in de dagelijkse praktijk van het leven is het zo waardevol iedere dag een paar keer een time out te nemen om te  reflecteren of je goed bezig bent. Deze essentie van de Mat is ook het sluitpunt van de methodiek Wortels en Vleugels (zie tekeningen).
 
 
 
Het startpunt:
 
Vanaf je vroege jeugd ligt er een dikke laag aan aangeleerd gedrag om je identiteit heen. Zelfonderzoek laat warm licht op die verhullende laag schijnen, net zolang tot je hem langszaam van je af voelt smelten. Dan komen je natuurlijke drijfveren  bloot liggen. Je ware en authentieke verlangens. Wie inzicht  heeft in zijn eigen drijfveren , weet wat hem te doen staat in het leven. Het Matje  is de bedding voor je realisatie van je dromen, voor het opdoen van levensvervullende ervaringen die hout snijden en waarde toevoegen aan je leven.
 
Het startpunt (het innemen van je Matje) van je nieuwe leven is stil staan in rust en stilte, verworteld.
 
Wie zichzelf een start kan geven (stilstaan in een besef van “Hier ben ik “ ) heeft geen anderen nodig om in beweging te komen. Vanuit je eigen Matje volg je je eigen koers en je loopt dit in principe alleen.
 
Dat is de condition humaine om alleen in verbondenheid je leven te leiden.
 
Het startpunt geeft een innerlijke eigenheid in je persoonlijke  statement “”Dit ben Ik “”. Die eigenheid creeert zelfvertrouwen nodig om op avontuur te gaan.
 
De volgende stap is om letterlijk je huis uit te gaan en de medemens tegen te komen. Ook zij hebben allen hun eigen drijfveren om op avontuur te gaan en om samen met jou te willen oplopen. Dat zij op basis daarvan een bepaalde verwachting hebben, spreekt voor zich. Het is aan jou om te bepalen of je daar iets mee wilt of kunt.
 
Het is heerlijk om samen met anderen je leven te kunnen leiden zonder een rugzak aan vooronderstellingen en onverwerkte gevoelens van jezelf of anderen te hoeven meeslepen.
 
Mensen die verworteld zijn aan hun eigen Matje laten elkaar in hun waarde en kunnen snel tot de inhoud overgaan.
 
Je komt er ook achter hoeveel energie je in je leven besteedt om de defensieve en agressieve reacties van mensen af te weren, te decoderen of te filteren.
 
We komen nu uit bij de grote sprong in het ongewisse, wat het leven altijd is.
 
Dat vergt moed.
 
De moed om er voor te gaan. Maar ook de moed om gewoonweg je zintuigen volledig open te zetten, ook al ga je even naar de bakker om een broodje te halen.
 
Wat een ervaring!! Een ongekende wereld gaat er voor je open als je dat doet. Je hoort het fluiten van de vogels de geluiden van de straat. Het verkeer, het gepraat van mensen bij de bushalte in de supermarkt. Dan nog al die kleuren en al die vormen. En ga zomaar door. Even uit de comfortzone van de bekende gemakkelijke of ongemakkelijke gedachten.
 
Deze fase  is de fase van het spelen of het leven spelenderwijs benaderen.  Kinderen tonen aan hoe uitbundig onbevangen en spontaan die ruimte geleefd kan worden.
 
Het is de ruimte waar wij de inspiratie ontmoeten. Het is de ruimte waar ons bewustzijn zich verruimt, omdat het bewustzijn zich verbinden kan met een nog groter bewustzijn.
 
Namelijk onze transcendente geest. De Grieken spraken van de Muzen,  de indianen van de grote Geest en de christenen van de Heilige Geest.
 
Hoe je het ook noemt deze kwaliteit aan bewustzijn is een grote bron voor de realisatie van de verlangens. Dit transcenderende bewustzijn inspireert en heelt op een liefdevolle en verrassende manier.
 
De laatste fase is de terugkeer naar de geborgenheid van je eigen ruimte, je eigen Mat.
 
Daar in het centrum van je eigen ruimte ga je reflecteren over je laatste directe ervaringen.
 
Hoe voelt die ervaring, hoe reflecteer je ten aanzien van die ervaring. Wat was de essentie van die ervaring en wat voegt die ervaring aan waarde toe aan je leven en je bestemming.
 
Welke ervaringen wil je opdoen als vervolg op deze ervaring.
 
 
 
Het verhaal van mijn methodiek Wortels en Vleugels wordt  in tekeningen verduidelijkt.
 
Het zijn 23 beeldjes.
 
Elk beeld vertegenwoordigt een stap in het totaalproces van Wortels en Vleugels.
 
De methodiek pretendeert een afgerond stappenplan te geven om toe te komen tot de realisatie van je verlangens. In elk beeld word er een specifiek appel gedaan op de verbeeldingskracht van de student.
 
De bedoeling is om herinneringen die met een thema te maken op te laten komen, ze te doorvoelen en eigen te maken. Zodat de beelden kunnengaan werken als ankerbeelden voor het doorwerken van een bepaald thema. De hoofdfiguur in de volgende beschrijvingen van de tekeningen zal ik aangeven met “”Ik””. . 
 
WORTELS ;
BINNEN 
 
Ontknoopen_0001.png
Er is geen besef wie ik ben of wil zijn. Of Ik loop als een kip zonder kop rond in het open veld van het leven met zijn rijkdom aan impuls. Of Ik wil niet meer meedoen en verstop mij in een cocon als hoofd zonder lijf om onaanraakbaar  te blijven.  Of Ik sta aan de vooravond van een diep verlangen naar meer zelfkennis . Of er dient zich een noodzaak mijzelf te leren kennen.  Tekening: de  stippellijn symboliseert het onbewust zijn van de eigen mogelijkheden. 
 
 
 
Ontknoopen_0002.png
De eerste Cirkel.
Mijn overtuiging is dat de kern van mijn  persoonlijkheid bestaat
Uit licht en leegte.  De essentie straalt doorheen mijn  waarden als liefde, vrijheid, schoonheid, waarheid. Het is de stroom van het leven die onophoudelijk vanaf mijn  verwekking door mij heen stroomt.
Panta Rei. Tekening: de lange strepen symboliseren de levensstroom. 
Het onbenoembare,  de stroom aan licht.
 
 
 
Ontknoopen_0003.png
De tweede cirkel.
Het vertegenwoordigt de archetypische kracht in mij. Het is  door Jung beschreven menselijk vermogen  zich te vereenzelvigen met levende en levenloze objecten. Elk archetypische kwaliteit verwijst naar een kwaliteit in de persoonlijkheid. Bijvoorbeeld  Ik vereenzelvig mij met een Boom. Ik voel mij als een boom. Ik ontdek via de boom een specifieke kracht die ik koppel aan mijn behoefte aan autonomie .  
Het symbool ; boom verwijst naar autonomie. Symbool; Leeuw verwijst naar kracht en territoriumbescherming.
Tekening: tweede cirkel, het archetypische verbindt zich met de eerste cirkel.  het licht stroomt doorheen alle vormen. 
 
 
 
Ontknoopen_0004.png
 De derde cirkel.
Ik betreedt mijn eigen ziele ruimte. Het is een ruimte die al bij mijn geboorte als geschenk van het universum aan mij is geschonken. Het is de verbinding met de aarde. Het is de geboorte van het Ik bewustzijn. De persoonlijkheid -Ik Ben- komt tot bewustzijn. Het verbindt mij met de Essentie van leven en de archetypische beeldkracht. Hier ervaar ik  de paradox van “’ik wil en Uw wil geschiede”’. Tekening; de voeten betreden de Mat. Ik betreed mijn eigen geschonken ruimte zodat ik mij kan verbinden met de aarde.
 
 
 
Ontknoopen_0005.png
 
Kwaliteiten van de persoonlijkheid;
a/ Ik ga mij  steeds meer thuis voelen in zijn eigen ruimte. Op mijn eigen Matje. Het is de taak in het Hier en Nu zoveel mogelijk positieve thuisherinneringen boven te laten komen,  te doorvoelen en te ankeren in mijn  zelf. Ik creeer een geborgen plek. 
Een nest, een thuishaven. Overal waar ik beweeg op de aarde kan ik mijn Mat neerleggen en dat gevoel aan  geborgenheid oproepen en doorvoelen. Tekening; hartjes. De kunst is via liefdevolle herinneringsbeelden veel hartjes op je mat te krijgen.  het versterkt je gevoel aan geborgenheid.
 
 
 
Ontknoopen_0006.png
b/Ik verstevig mijn verbinding met de aarde, mijn lichamelijke aanwezigheid.  Ik verbind mij met mijn wortels. Via mijn staartbeen verbind ik  mij met de aarde op een spiritueel niveau. Via mijn voeten en benen verbind ik mij met mijn familieclans. 
De moederfamilie lijn en de vaderfamilielijn.  Door die verbinding voel ik mij erbij horen. Bij het leven en bij mijn familieclans.
De pijn wordt nu nog tijdelijk even weg geparkeerd. Het gaat om het herinneren en doorvoelen van liefdevolle beelden. Vooral uit de kindertijd. Tekening; ingekleurde voeten. Verbinding met een diep gevoel van erbij horen bij je moeders en vaders familieclan.
 
 
 
 
Ontknoopen_0007.png
c/IK leer mijn kracht kennen. Ik ervaar mijn eigen ruimte, mijn Matje als een territorium. Deze kracht leert mij kennen als een middel om mijn Essentie te beschermen. Het is mijn mannelijke kracht. 
IK  eer zijn vechtlust. IK leer mijn dierlijke kant kennen. Ik vereenzelvig mij met de specifieke  kracht van de leeuw, de olifant en andere krachtdieren of met de krijger in mijzelf
Ik zet mijn kracht in om mijn grenzen  aan te geven aan de buitenwereld. 
Tekening: de vlaggen op de hoekpunten van je territorium.  Symbool van kracht en van je afbijten. 
 
 
 
Ontknoopen_0008.png
d/Ik leer hier mijn autonomie bevestigen en mijn verantwoordelijkheid nemen voor al mijn beslissingen en keuzes die ik maak. Ik  leer  mijn bestuurskracht ontdekken. Mijn koningschap. Ik ben  koning van mijn eigen volk op mijn eigen domein.
Het Matje. Ik  neem de regie van mijn leven in relatie tot het Grote leven buiten en de andere mensen  in eigen handen. Als bestuurder ontwikkel ik visie en geeft richting.   Wat is de missie van mijn leven? Tekening: de kroon.je bent de koning waardigheidsbekleder van je eigen persoonlijkheid. 
 
 
 
 
Ontknoopen_0009.png
e/Ik  ontdek zijn innerlijk Kind. Het geniale, speelse,           
creatieve en nieuwsgierige. Het kind dat wil weten, wil creeren, het leven wil leren kennen en ontdekken. Het kind dat popelt en in blijde verwachting is om het leven in te springen. Op zoek naar avontuur.
Het kind speelt en weet  spelenderwijs het leven eigen te maken. 
Tekening: stralend Hart.  Het onbevangene, het intelligent geniale van een Creatief spelend kind. Wat een potentie!!.
 
 
 
Ontknoopen_0010.png
Ik heb een geheugen. Wanneer ik als volwassene mijn  geheugen afsluit     , voel ik mij als een Creatief Demente mens. Alleen het hier en Nu is dan present. De zintuigen werken dan vol op. 
Het is een kunst om op creatieve wijze het geheugen af te sluiten en op andere momenten het geheugen vol open te zetten. 
Het getuigt van levenskunst als ik dat vanuit vrije keuze  weet te doen. Met het geheugen leer ik mijn  autobiografie kennen. Ik krijg een bewustwording van mijn persoonlijke verleden.
De heling van het verleden is noodzakelijk om mij vrij te openen voor de toekomst. Het is nodig je te ontdoen van  patronen, die mij aanzetten in herhaling te vervallen. Tekening ;de vergaarbak  van wat je ervaren en gedacht hebt.
 
 
 
 
Ontknoopen_0011.png
Ik ontdek, dat ik naast een geheugen een bijzonder geheugen heb,  waar mijn kernkwaliteiten  liggen die het beste in mij doen opbloeien.  Het zijn de ministeries die ter beschikking staan van de Bestuurder / de Koning. De koning hoeft niet meer te doen dan te rade te gaan bij de ministeries.
Zoals ik  in een meditatie ineens weet dat ik iets vergeten was.
Alle  waardevolle ervaringen die ik nu opdoe worden in die ministeries opgeslagen zodat ze makkelijk toegankelijk zijn. Tekening ; vlak achter de het centrum van je Mat. Alles van waarde wordt heir bewaard. de ministeries die allemaal hun eigen taak vervullen. 
 
 
 
 
Ontknoopen_0014.png
Differentiatie van de Persoonlijkheid:
a/ Ik  differentieer mij steeds meer. De persoonlijke kern van de -Ik Ben – is de Volwassene.
Samen met het Innerlijke Kind en zijn geheugen weet de Volwassene een verantwoordelijke Bestuurder te zijn van mijn eigen leven. Het volk staat voor alles wat binnen de Persoonlijkheid aan mogelijkheden positief of negatief zijn.  tekening; de volwassene is in een open verbinding met de 2 geheugens.
 
 
 
 
Ontknoopen_0013.png
b/ Ik  heb een ouderlijke modus.
Ik bezit moederlijke en vaderlijke kwaliteiten die ingezet worden om met name het  Kind  te ondersteunen. Deze ouderlijke kwaliteiten kunnen zich in positieve en negatieve vormen aandienen. In feite zorgt de volwassen persoonlijkheid voor zijn innerlijke facetten van het eigen Kind en voor zijn biologische kinderen (als hij die heeft). Tekening aan beide kanten van het centrum ligt het ouderdeel. Mama en papakant. Troost en richtinggeven.
 
 
 
 
Ontknoopen_0012.png
c/ naast het Innerlijke Kind, die ik boven heb beschreven, zijn er nog 2 belangrijke facetten van het Kind.
Het gekwetste kind en het driftige,  ambitieuze kind. Het gekwetste kind wil zich het liefst terugtrekken en zich achter de Mat in een cocon ontsnappen aan de eisen van het leven. Het driftige kind wil  het liefst onmiddellijk het open speelveld van het leven inspringen en zijn eigen ding doen.tekening;aan beide kanten van het  ouderdeel liggen de 2 kindjes De een zo driftig de ander o zo gevoelig, gekwetst..
 
 
 
Dit is het einde van de eerste Fase van het Matje.
De eerste Fase van het Matje is een bewust worden van wie ik  ben in de verschillende kanten van mijn  persoonlijkheid. Dat geeft Zelfvertrouwen. Ik voel mij als mens meer een Geheel en uniek.
Vanuit dat zelfvertrouwen start de tweede fase.
Ik  wil nu het leven in  en ontdekken hoe ik  een vervullend leven kan gaan leiden.
Het is de start van de Kunst van het leven.
 
VLEUGELS:
Naar buiten gericht
 
 
 
Ontknoopen_0015.png
De Horizon 
Dit is het moment waarin ik om mij heen kijk en in staat ben verbinding te maken met de horizon van het leven. De horizon is  paradoxaal een grens, waar het oneindige en het eindige bij elkaar komen. De horizon is een grote cirkel om mij heen. 
De ogen symbool van de geest richten zich nu voor het eerst naar buiten. Het hart en de spirit worden voldoende ondersteund om zich van binnen uit te openen.
tekening ; de grote cirkel wat de horizon voorstelt.
 
         
 
 
 
Ontknoopen_0016.png
 
De levenslijn
De levenslijn loopt regelrecht door heen het hart van mij.  Hij ziet recht achter zich een  punt op de horizon, die ik het punt van verwekking noem. Het is het moment waar je verwekt bent. Het punt op de horizon recht voor mij noem ik het punt van mijn  bestemming. Het is mijn focuspunt voor al mijn  dromen. Ook al is dat punt leeg aan beelden. Gecentreerd op de Mat kijk ik om naar het geleefde leven en kijk ik vooruit naar het leven wat geleefd wil voren. Hoe meer mijn verleden geschoond is en in vrede op mijn plek is gekomen des te open en vrij ben ik in staat het leven wat ik wil te realiseren. Tekening: een lijn vanaf mijn verwekkingspunt, doorheen mijn hart in het Hier en Nu naar mijn bestemmingspunt
 
 
Ontknoopen_0017.png
De Persoonlijke Ruimte/de Aura
Doordat de ogen in staat zijn naar buiten te kijken en zich durven uitreiken naar de horizon van het leven en de levenslijn een anker geeft in het hier en Nu tussen het verleden  en de toekomst,  breidt het hart zich uit naar buiten toe. Het reikt doorheen de huid naar de toppen van je vingers. Mijn gestrekte arm is de maat voor mijn persoonlijke ruimte. De aura. Energetisch neem ik spontaan meer ruimte in, omdat ik die ruimte om mij heen gevuld hebt met mij zelf. Tekening : 2 kromme lijnen vanuit mijn hart naar buiten toe gericht. Ik vul mij met energie om mij heen. Buiten de huid treed ik. 
 
 
Deze 3 thema s (horizon, levenslijn,  aura) vormen samen een geheel. 
Het hart en de geest voelen zich gedragen in  de basis :
Ik besta en Ik mag bestaan zoals Ik Ben. Daardoor kunnen zij zich openen. 
 
 
 
 
Ontknoopen_0018.png
Een innerlijke drang geeft een zachte por in de rug. 
Het is symbool van de lust/de zin  om in beweging te komen 
De kracht van de wil manifesteert zich in die drang om vooruit te lopen. Ik wil het leven ervaren.  Ik voel mij als een  kind dat  scheppen wil, nieuwsgierig en vol levensdrift.
Het onbekende, het avontuur trekt. De por in de rug is de Grote Ja.  De beroemde Ja van de clown die nooit nee zegt. 
Tekening ; pijltjes van het centrum naar voren toe naar de rand van de Mat. Go,Go, Go.
 
 
 
BINNEN/BUITEN
 
Ontknoopen_0019.png
En zo trek ik erop uit. Ik verlaat mijn geborgen omgeving van mijn huis. Mijn salon met de open haard en de zitbank. Ik loop de voortuin in tot aan het hekje.
De open lucht waait door mijn haren en raakt mijn huid aan 
Ik ben niet meer binnen en nog niet buiten over de drempel gegaan.  Ik sta nu aan de voorkant van de Mat.  De medemens komt in beeld. Als ik daar sta voel ik  het Samen zijn met mijn medemensen. Ik voel mijn  eigen uniciteit (gegrond blijven voelen op mijn  Mat) en ik kom tot een samen gevoel. tekening; alles is verschoven naar de rand van d Mat
 
 
 
Ontknoopen_0020.png
Ik sta op de drempel van het leven. Bij het hekje van de voortuin.  Mijn tenen tasten al af naar die nieuwe open ruimte voor mij. Ik ben in blijde verwachting van wat komen gaat. Zal ik de sprong wagen.  Ja!.  Samen met anderen.
Er is een driftig kind in mij dat Nu !  wil springen. Er is een wat angstig kind in mij dat zich terug wil trekken  en het liefst de dekens over zijn hoofd wil trekken. Ook de negatieve kant van de Ouders kunnen zorgen voor veel  tegen werking. De volwassene in samenwerking met het speelse Kind houden beide kanten in balans.
Tekening ;stippeltjes  alsof iemand aan het vissen is.
De mogelijkheid om de sprong te wagen. hier neem je het risico van…. !!!!!
 
 
 
Ontknoopen_0021.png
BUITEN Ik spring en ik laat los wat mij vertrouwd is. Na de sprong kom ik terecht in het open veld van het leven zelf. En wel op mijn eigen speelspot. De eigen speelspot staat voor het in 
eigendom nemen van een eigen speelplek in het leven. Een fijne herinnering uit mijn kindertijd rondom buiten spelen stimuleert  geeft mij vertrouwen het speelveld in te springen. Van daaruit ga ik het volle leven in.  tekening:
De sprong in het ongewisse en tegelijkertijd besef van een eigen speelruimte  en vandaaruit in het oneindig open leven.
 
 
 
 
Ontknoopen_0022.png
Ik ga het volle leven in en er is altijd een intentie onder mijn beslissing het leven in te lopen . Ik  wil iets  of iemand ontmoeten.  Ik heb het verlangen een ervaring op een bepaald vlak mee te maken.  Ik ga door de poort. De poort van inspiratie.  Boven de poort  staat een titel .  De titel geeft de kleur aan van de ervaring die ik wil  meemaken. Bijvoorbeeld.  Ik en mijn jeugdjaren. Als je door de poort gaat dan kom je in de geest van de jeugdjaren.
De hoogte, de diepte en breedte van de transcendente geest waait doorheen mijn geest. In relatie tot mijn vraag (als titel boven de poort geschreven). Door middel van  stem en beweging komen er gevoelens en beelden in mij op. Tekening; de poort. Door de poort gaan symboliseert de ruimte van Inspiratie binnentreden. 
 
 
 
 
Ontknoopen_0023.png
Na deze directe  ervaring ga ik terug naar het midden van mijn Mat.  Op deze plek voel ik de stilte en omslotenheid van de Mat. De ervaring leg ik tegen de stilte van deze plek. Ik reflecteer over wat ik heb meegemaakt. Wat is de essentie van de ervaring voor mij ?.
Wat is de waarde en wat draagt deze ervaring bij aan het realiseren van mijn bestemming / doel. Welke nieuwe stappen wil ik zetten ?.
Wil ik deze ervaring met anderen delen. ?
Tekening; de pijlen wijzen weer richting Mat.
Je gaat helemaal terug naar het centrum van je Mat om te reflecteren over wat je ervaren hebt in de inspiratieruimte.
 
 
 
Hoe werk ik met mijn methode van Wortels en Vleugels in de praktijk van alle dag met individuele clienten/studenten en in groepsverband. 
 
 
 
Model van Wortels en Vleugels
 Model van wortels en Vleugels is een route, die het mij mogelijk maakt  in contact te komen met mijn overstijgende, transcendente geest. De Grieken zouden zeggen met de Muzen. Het opent een ruimte in mijn bewustzijn, dat mij bij mijn artistieke of therapeutische vragen vaak verrast, doet verwonderen, ontroert en mij contact brengt met wat van waarde is.
Elke stap, elke tekening is onderdeel van het parcours om bovengenoemde te ervaren.
Elke stap kan ik spelenderwijs in stem en beweging maken. Op die manier neem ik de bij die stap horende ervaring in eigendom. Met het doel te komen tot een authentieke en natuurlijke identiteit die congruent is aan wat wie ik wil zijn. 
 
 
 
 
Stemexpressie
 
de kunstzinnige kant:
A/presenteren in het openbaar.
In mijn werk als stemexpressiedocent werk ik al zo n 20 jaar aan de Radboud universiteit van Nijmegen. Bij de afdeling Oral Presentation. Ik geef daar een onderdeel stemgebruik in presentatie.  Doel van mijn les is de studenten instrumenten en ervaringen mee te geven, die hun kunnen ondersteunen als zij een presentatie in het Engels geven aan een publiek van vakbroeders en zusters. Is het mogelijk een enthousiaste en authentieke presentatie te geven, waarin de spreker zich vol uit durft te geven in wat hij waardevol vindt. Als je naar mijn methodiek van wortels en vleugels kijkt dan ligt bij presentaties geven het accent op het laatste deel. Hoe kan ik mij thuis voelen op het podium. 
Hoe kan ik het gevoel krijgen dat ik de baas ben van het podium. Hoe kan ik mij zo verbonden voelen met mijn lijf dat ik gegrond contact kan maken met het publiek zonder weg te duiken achter powerpoint.  spreken in het openbaar is een spannend, soms angstaanjagend gebeuren. In essentie moet je je comfort zone loslaten wil je in staat zijn een bevlogen of geinspireerde lezing te geven. De vraag is of je in het diepe wil springen. In het ongewisse van een open ruimte en ontmoeting.  Die kwetsbare intentie maakt dat het iets bijzonders kan worden.  Als je zonder publiek in die open ruimte van het podium springt kan je opgetild worden naar een hogere geestelijke staat  in jezelf. In verbinding met die geest zul  je het beste in je onverwacht kunnen aanboren. Voeg daar een publiek aan toe en je kunt een magisch samenspel krijgen als je publiek met je meegaat. Op de hotspot, daar waar de  spreker spreekt is er een urgentie, een wil om je verhaal te vertellen.  Wat wil je overdragen. Wat bezielt je aandacht te vragen aan anderen om naar je te luisteren. Diep in mijn hart vind ik mijn verhaal zo de moeite waard om gehoord te worden.  graag wil ik daar bevestiging voor.
Dat maakt de actie zo avontuurlijk. afwijzing en gekwetst worden ligt op de loer.
In hoeverre je succesvol bent hangt af van de mate van een aantal factoren.
 
 
Hoe meer je vrede hebt met allerlei fasen in je autobiografie(een gelukkige jeugd bij wijze van spreken zonder duidelijke trauma s, )hoe meer je persoonlijkheid in balans is en hoe meer je een drijfveer hebt om je te laten horen  des te meer zal je op het podium vertrouwen en enthousiasme uitstralen. 
Hoe ziet zo n groep s les eruit.
Het begin van het gesprek met de groep gaat over de vraag waar ieder aandacht voor wil vragen in zijn rol als presentatiegever. 
a/ De warming up is vooral gericht om de studenten  enerzijds naar binnen te brengen (aandacht opbouwen voor het lichaam,  ontspanning en stilte ervaren) en anderzijds het vitaliseren van het lichaam.
Opwarmen van de stem.
b/ Het ervaren van een eigen ruimte door middel van het focussen op herinneringen uit het persoonlijk leven.. herinneringen, die betrekking hebben op thuis voelen, geworteld voelen, krachtig voelen, autonoom voelen en speels voelen als een kind. Het opbouwen van beelden die mij bekrachtigen in een gevoel.
 
 
Solo s;
 
Ik creeer 3 contexten.
a/ doe als of je thuis bent.je staat in het hart  van een rood matje. Symbool van rust ontspanning en even uitrusten van de buitenwereld. Alsof je nog thuis bent op je lievelingsplek in je eigen huis. Studenten vertellen bijvoorbeeld  dat zij op een lievelingsplekje in de tuin zitten waar ze de dag los kunnen laten
b/je staat op de rand van je matje. Symbool dat je vlak voor je presentie aanwezig bent met je publiek in de ruimte, waar je gaat spreken. Voel je nog veilig en open in contact met de anderen. Kijk je nog rustig om je heen alsof je aan de zee staat. Een wijds landschap van ruimte en licht.
c/de sprong en tegelijkertijd het starten van je presentatie. Het gronden en in eigendom nemen van het podium als de plek waar je als een koning wil staan en gehoord wil worden.  Zie je podium als je speelveld waar je als kind zo spontaan kon dollen.
de kunst is dat ik als spreker in blijde verwachting ben dat ik mijn verhaal mag vertellen. In plaats gevoelig te zijn voor de verwachtingen van het publiek. 
Het is een moeilijke taak al je projecties die je maakt naar je publiek terug te nemen.
Een van de grootste obstakels is het feit dat de spreker zich op de een of andere manier niet okay voelt in zichzelf. Hij voelt zich dom, of niet goed genoeg of waardeloos etc. Hij denkt dat het publiek hem zo ook benadert. Zie tekening 2 
 
 
B/ Art based learning;
De kunst om je te verhouden met kunstobjecten om op die manier antwoorden te vinden op je levensvragen.
Ik geef stemexpressiecursussen, waarbij het accent valt op het medium Stem en spelen met klanken via stem en beweging. Improviseren met allerlei elementen van de stem. Zoals resonans, vocalen en consonanten, stem en emoties, stem en beelden ,  stem in verbinding met je lichaam. In het begin van iedere les wordt de student gevraag een verlangen te benoemen.  Het verlangen kan geformuleerd worden op basis van een gesprek, waarbij je als student je klacht benoemt. Dat verlangen geeft richting aan de beleving tijdens het bezig zijn met klank en bewegingsimprovisaties. De opbouw en uitvoering van de cursus verloopt langs de lijnen van de methodiek van Wortels en Vleugels.
Thema kan bijvoorbeeld een lied van Schubert uit de liederenbundel van  die  Wintereise zijn.
een fysieke en vocale warming up langs de elementen van de methodiek Wortels en Vleugels stelt de studenten in staat om met open hart en een open geest het lied in de ruimte te ontvangen. het lied wordt op de piano gespeeld en door de pianist ook gezongen.
De opdracht is louter te luisteren naar de muzikale elementen van dat zangstuk. 
Vervolgens in een andere improvisatie wordt de opdracht te geven om in beweging en klank te associeren op de volgende mogelijke elementen van het lied.
De Duitse taal
Schubert
De melodie lijn 
De begeleidingslijn van de piano
Waarbij je vrij bent om alle richtingen innerlijk uit te gaan die je maar wil.
Je breekt uit de structuur en je houdt je aan de structuur.
Welke beelden en gevoelens komen op in jezelf tijdens de improvisatie.
Na het spelen ga je terug naar je mat en ga je reflecteren over de ervaring van de improvisatie.
Wart was de essentie die jou raakte in de improvisatie. 
Tot slot ga je terug naar je verlangen  in het begin van de les benoemd.
Dan ga je kijken in hoeverre de improvisatie en de ervaring daarbij een sleutel geeft of een antwoord op je vraag.
 
 
 
 
Stemtherapie
In het volgende verhaal beschrijf ik een stem therapeutische sessie met een client, waarmee ik al een tijd heb gewerkt. Zij kent mijn werk en heeft in de loop van de tijd een stabiliteit gevonden in haar leven. In een mail geeft zij aan waaraan zij wil weken in sessie die ik ga uitwerken … Wat belangrijk is dat ik de veiligheid nog meer in mezelf kan vinden en niet bij anderen hoef te zoeken of ik me veilig genoeg voel. De associatie die ik heb bij het woord overgave/vallen is dat ik dan geen grip meer heb op situaties en dat dit voelt alsof ik hulpeloos ben aan anderen….
 
In deze sessie besluiten we tijd te nemen om de problematiek, haar paniekgevoelens, haar angst, dat niemand haar ondersteunt als zij hulpeloos in kaart te brengen.  Daarna gaan we proceswerk doen.
Is het mogelijk haar klachten in een perspectief te plaatsen. Zij onderkent een verlangen om in zichzelf te vallen. Juist door die dreiging dat zij op momenten uit elkaar kan vallen en kan verdwijnen in het niets.
Zij wil graag bodem voelen die haar draagt. De paniek haalt daar van weg. Er is niemand die haar ziet en bij elkaar houdt. Zij ervaart een diepe eenzaamheid en controlebehoefte alles in eigen hand te houden.
Een onveilige situatie. Zo komen we op de vraag hoe veiligheid te creeren. De methodiek ondersteunt haar in het gronden van zichzelf en het ervaren van een eigen psychische ruimte. Er is een afbakening. 
Zij kan zich in het hier en nu ervaren als iemand die al meer present is en tegelijkertijd voelt zij een sterke hulpeloosheid.
In hoeverre kan zij het stuur in eigen handen nemen en vertrouwen krijgen met de stroom mee te gaan.
 Hulpeloosheid, weerloosheid en machteloosheid vragen om verbinding. Als je vanuit die gevoelens in staat bent om hulp te roepen zul je ervaren dat je gehoord en gesteund wordt. In de oorspronkelijke situatie was er niemand die haar hoorde. Er was alleen verlatenheid en eenzaamheid. Er was verbijstering 
Dat zoiets gebeuren kon.  Er was teleurstelling en een idee, dat je het alleen moet doen.  De therapeutische sessie richt zich op het herstel van die verbinding. Het doel s dat de client weer de ervaring krijgt hoe het aanvoelt als er verbinding is met een medemens in situatie van hulpeloosheid. 
En of zij die emotionele verbinding uiteindelijk in zichzelf tot stand kan brengen.
Zo begint het proceswerk.
Zij staat op haar mat. We lopen alle stappen door van de methodiek Wortels en Vleugels tot en met de Horizon. Dan vraag ik haar om te kijken om haar levenslijn   te zien.  Zodat zij haar autobiografie in beeld krijgt.
 Zij zegt dat zij een krap hart krijgt als ze omkijkt. Als zij daar bij stil staat komt eer een beeld naar voren van een  kindje van 2 jaar. Heel verdrietig, eenzaam en verlaten. Ik ga dat kindje spelen ik sta achter haar. we leggen een touw neer. Symbolisch voor het geleefde leven. Het kindje staat aan het begin. 2 punten worden op het touw zichtbaar. haar leeftijd van Nu.   zij is 54 jaar en het kindje is 2 jaar.
Ik speel dat kindje op haar aanwijzingen qua stem en gebaar en gezichtsuitdrukking. De vraag is wat dit met haar doet.  later wisselen we van rol. Zij doorvoelt dat kindje. Ik ben die vrouw van 54 jaar. Zij is in staat dat kindje mee te nemen naar Nu. 2016.  En het kind naast zich een plekje te geven. Ik vraag haar dit proces nogmaals te door te nemen. Maar nu zingend. Als zij dat doet voelt zij zich een slechte moeder, die har kindje in de steek kan laten als zij er niet altijd bijblijft.
Ook die moederkant weet zij in het vervolg een eigen plek te geven, waardoor zij  als volwassene een eigen verbinding maakt met het kind behoeftige. Zij komt tot een Wij. 
Ik wil nog een sluitstuk van een sessie beschrijven. 
Het gaat om een jonge vrouw, die de laatste 2 jaar veel pijn heeft opgelopen naar aanleiding van plotseling verschijnende epileptische aanvallen.  De medici waren er zo n 2 jaar mee bezig om haar weer in balans te krijgen. Zij zit weer in een stijgende lijn qua gezondheid.
In die 2 jaren gebeuren er op persoonlijk vlak allerlei pijnlijke zaken. 
Zij kan niet alleen wonen. Zij trekt weer in bij haar ouders. Zij verliest haar vriendinnen en haar vriendje, waar zij veel van houdt verbreekt de relatie. Zij ervaart als jonge vrouw dat zij het buiten het leven is gevallen.
Tijdens de sessie laat zij mij een Tekening van een boom zien. Ik leid een visualisatie rondom die boom. Zij komt uit bij een lievelingsboom. De vereenzelviging met die boom geeft haar levens en veerkracht.
In haar beeld hangt de boom vol met Pijn appels. ik vraag haar of haar takken die appels kunnen dragen.
Zij zegt “”Ja””.ik vraag haar of ik met een mand die appels moet opvangen. Zij zegt “”Nee””.
Vanuit die kracht die de boom haar geeft, vraag ik haar of het mogelijk is een Statement te maken.  Alsof zij de wereld op de radio toespreekt in een speech. 
Zij kijkt de ruimte in naar voren, het raam uit.
Zij zegt “ ik ga de wereld weer in. Ik neem het leven weer ter hand””.
We gaan bij de piano staan. 
Dan zingt zij die statement nogmaals met ondersteuning van de piano accoorden. 
Zij zingt met stralende ogen. 
“’wereld ik kom eraan “”
We zingen samen het lied.